1. De stilte van een lange nacht
Wordt vreugdevol verbroken.
Geen mensengeest heeft ooit bedacht
Wat nu wordt uitgesproken :
‘Ik kondig u een redder aan.’
God, met ons mensenlot begaan,
Heeft ons zijn Zoon geschonken !
2. De herders zien dit wonder aan.
Zij zien met eigen ogen :
God deelt ons menselijk bestaan.
Zij bidden diep gebogen.
Een grote God wordt zwak en klein
Om waarlijk God-met-ons te zijn,
Een licht voor onze ogen !
3. Hier aan uw kribbe sta ik nu,
Heer Jezus, God van leven ;
En vol van vreugde schenk ik U
Wat Gij mij hebt gegeven.
Ontvang mijn leven, ziel en zin,
Neem hart en geest en wezen in.
Laat mij van liefde leven !
© 1996, Gemeenschap Emmanuel Nederland, Postbus 5504, 6202 XA Maastricht