16-24-NL Zing, mijn mond II (Pange lingua)

1. Zing, mijn mond, bezing het teken
Van het Lichaam en het Bloed,
Het geheim waarin de Koning
Door zijn bloed de schuld voldoet
En zich prijsgeeft als het leven
Dat de wereld leven doet.

2. Ons geboren en gegeven
Uit een Maagd, van zonde vrij,
Heeft Hij onder ons verbleven,
Zaaid’ een woord van eeuwigheid.
Toen zijn uur was aangebroken,
Bracht Hij alles tot een eind.

3. Toen dat uur was aangebroken,
Lag Hij aan het Paasmaal aan,
Heeft zijn broeders toegesproken,
Aan de paaswetten voldaan,
En als voedsel zich gegeven,
Bood zich aan de twaalf aan.

4. Hij, het Woord, nam zelf het vlees aan
In de volheid van de tijd.
Door zijn Woord wordt brood zijn Lichaam,
Wijn het Bloed dat ons bevrijdt.
Dit geheim wordt nooit begrepen.
Slechts ‘t geloof biedt zekerheid.

5. Nu wij zo’n geheim bezingen,
Nnielen w’in aanbidding neer.
’t Oude kan nu nieuw beginnen,
Nieuw is ’t Pasen van de Heer !
Laat de zinnen sterkte vinden
In geloof, zingt God de eer.

6. Aan de Vader die voortijdig
Aan de Zoon het leven gaf,
Aan de Zoon en Geest, uit beiden
Voortgekomen, zij de kracht.
God zijn heerlijkheid en zegen
En de lof, de eer en kracht.